Rozdział 11

* Oczami Dymitra

Kiedy wróciliśmy na dwór próbowałem wymyśleć jak uratować Rose.
Bałem się, że ją stracę. Jeszcze ten  pocałunek z Magnesem. Ciągle nie mogłem tego zapomnieć. Siedząc w swoim pokoju znalazłem schowaną butelkę wódki wyborowej. Zacząłem pić.
Myśli nadal kłębiły mi się jeszcze bardziej w głowie  Nagle w moim pokoju pojawił się gość, który przetrzymywał Rose. Wymachiwał mi jakimś papierem przed nosem.
-Podpisz, a Rose wróci.
Byłem lekko skołowany. Porywacz chce się ze mną umówić. Jeśli to pomoże wrócić Rose do domu.. podpisałem i wtedy to się stało.
Zasnąłem..
Kiedy już się potem obudziłem
stałem przed domem jakiejś dziewczyny i wtedy do mnie dotarło co zrobiłem...
Zauważyłem piękną dziewczynę. Stała koło blondynki i odsłoniła szyję. Miała bujne prawie czarne włosy. Wtedy wszystko sobie przypomniałem. To moja Roza. Zauważyła mnie wsiadła do auta, a ja nie mogłem uwierzyć w to, co się stało. Nawet jej nie goniłem. Może właśnie dobrze się stało? Nasza miłość była zakazana. Nie powinna nawet istnieć. Czując łzy w oczach uciekłem w drugą stronę.
* Oczami Rose
Dojechałam do Polski. Musiałam jechać głównie nocą. Ale na Polskich drogach były korki, więc czasami musiałam jechać rano. W ogóle dzień był trochę inny i szybciej się kończył. Na każdym kroku była policja. Musiałam jechać w zabudowanym mieście 50 km/h . To było bezsensu.
Kiedy dotarliśmy do szkoły musieliśmy zanieść jakieś papiery. Zakwaterowaliśmy się w hotelu niedaleko szkoły. Nie chciałam wrócić do Akademii. Nie jeszcze nie teraz. Teraz liczyło się to by uciekać...
Wiedziałam, że będą nas ścigać, ale musiałam dbać o bezpieczeństwo Lissy.
Nasz pokój był jeszcze mniejszy od poprzedniego, ale był przytulny. Miał czerwone ściany, dwa łóżka i dwa stoliki w korytarzu znajdowała się szafa. Mieliśmy też własną kuchnię, która była w jasnych kolorach z ciemnym aneksem kuchennym. Łazienka była jedną z rzeczy dla których zgodziłam się tu zamieszkać. Była idealna dla mnie. Kabina prysznicowa, umywalka, kibelek i wielkie lustro z ledami świecącymi na zielono.
Po południu poszliśmy kupić książki do szkoły. Miałyśmy iść dalej tej samej klasy dlatego kupiłyśmy jeden komplet i jakieś 30 zeszytów. Poszłyśmy wcześniej spać, bo jutro mieliśmy iść do szkoły po raz pierwszy.

Komentarze

  1. werson2 sierpnia 2017 15:38

    Dimitr nie poddawaj się, walcz o miłość. Super rozdział i czekam na nn i życzę weny.

    OdpowiedzUsuń
  2. Karinga2 sierpnia 2017 22:45

    Dimka! Wracaj i odzyskaj swoją Rozę. Oma cię potrzebuje. Jeszce o tym nie wie, ale tak jest. Czekam na następny i życzę weny💖💖💖💖

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 12

* Oczami Rose Szliśmy z Lissą do szkoły. Nagle zaatakowały nas strzygi. Szliśmy akurat przez tunel. Było ich z pięciu. Nakazałam w myślach Lissie uciekać co chyba zrobiła, a ja zaatakowałam wszystkich pięciu. Były to świeżo przemienione strzygi, więc dwie z niech zabiłam w łatwy sposób. Pozostałe trzy były osobnikami bardzo trudnymi. Coraz bardziej brakowało mi sił, ale nie mogłam dopuścić by dostały Lissę w swoje ochydne łapy. Traciłam kontrolę i w pewnej chwili poczułam kły na skórze. Z początku mi się podobalo nawet bardzo nawet nie miałam siły odepchnąć  strzygę od siebie. Czułam, że umieram. Miałam otwarte oczy i kiedy miałam już odpływać zauważyłam, że dwie strzygi pochylają się nad Lissą. -Nie!- krzyknęłam i pochłonęła mnie ciemność. Kiedy się obudziłam czułam się nadnaturalne szybka. Podbiegłam do lustra i zauważyłam, że jestem piękna. Miałam idealną cerę i iście białą karnację, która dodawała mi wdzięku.  Na sąsiednim łóżku budziła się Lissa. Pamiętałam ją. Też m...
Czytaj więcej

Rozdział 5

- Co Ty Mason opowiadasz?- zdziwiłam się mocno. Ale w jego oczach dostrzegłam panikę.  Popatrzyliśmy z Dymitrem na siebie. -Od dzisiaj mieszkasz z nami.- powiedział stanowczo Dymitr, a ja uśmiechnęłam się do niego z wdzięcznością. -Potem pójdę do czarownika, by spróbował sprawdzić dlaczego Cię ściga całe zło. Oczywiście pójdziemy wszyscy, ale ja umówię nas na wizytę. Wziął gazetę, która miała wszystkie oferty i razem z moją pomocą udało nam się namówić Masona na to by z nami zamieszkał.  Kiedy wróciliśmy do domu zamówiłam pizzę z podwójnym serem i z pieczarkami. Nie chciało mi się gotować. W tym samym czasie Dymitr przeglądał całą gazetę, siedział w swoim czerwonym fotelu obok kominka i czasami odbywał śmieszne rozmowy. W końcu, kiedy dotarł do ostatniej kartki znalazł to co szukał. Treść mówiła prosto i jasno: Jeśli potrzebujesz pomocy, czy wróżenia z kart-zadzwoń do mnie. Jeśli ściga Cię całe piekło to nie wahaj się. Umów się na spotkanie z Wielkim Czarownikiem Brooklyn...
Czytaj więcej

Rozdział 3

Po skończonym przygotowaniu obiadu drzwi frontowe się otworzyły, a przeznie przeszedł Dymitr i o dziwo za nim był Mason. Wiedziałam, że Dymitr jest zawsze opanowany i, że nie zrobi krzywdy Masonowi. Na szczęście się nie pomyliłam. Podałam chłopakom placki. Kiedy zjedli. Dymitr wyjaśnił mi, że wszystko sobie z Masonem wytłumaczył. Zaprosiłam Masona również na kolację. Ja nie potrzebowałam wyjaśnień dlaczego on żył. Po prostu cieszyłam się, że do mnie wrócił. Rozmawialiśmy na neutralne tematy. Kiedy było już ciemno Mason poszedł do swojego hotelu, a ja wyszłam na balkon. Była taka piękna i ciepła noc. Księżyc był w pełni na czarnym tle nieba. Było tak pięknie. Ja byłam z moim Dymitrem. Mój Mason żyje, nie ważne jakim wampirem jest, ale żyje. Może teraz wszystko będzie szło po naszej myśli? Może już nie będziemy mieli problemów? Zaplątana w swojch myślach nawet nie zauważyłam, kiedy Dymitr usiadł obok mnie i objął mnie ramieniem. -Roza..- zwrócił moją uwagę całkowicie na jego osobę ...
Czytaj więcej