Rozdział 4

Dymitr od rana był bardzo tajemniczy. Po południu zabrał mnie do restauracji, w której było pięknie.
Całość była wykonana z drzewa. W środku były pnie drzew, które wychodziły przez dach.  Zamówiliśmy sobie pizzę i coca-colę. Ja byłam ubrana w zwykłą czarną sukienkę, która na plecach miała koronkę. Dymitr ubrał niebieskie spodenki przed kolano i zielony podkoszulek. Wyglądaliśmy jak zwyczajni ludzie... Kto by mógł wpaść na pomysł, że razem mordujemy wampiry? Pewnie nikt z tych obecnych tutaj. Nagle do restauracji wbiegł zdyszany Mason. Wyglądało na to jakby go ktoś gonił. Razem z Dymitrem zerwalismy się ze swoich miejsc w tym samym czasie. Popatrzyliśmy na siebie i w tym samym momencie lekko kiwnęliśmy do siebie głowami.
Szybko wiedziałam co robić. Zadziałał instynkt. Podbiegłam do Masona. Wiedziałam, że Dymitr biegł za mną. On zabezpieczał tyły.. Działaliśmy tak zawsze i bylismy niepokonani.
W końcu dobiegłam. Chwyciłam Masona za ramiona i lekkonim potrząsłam.
-Mason?!Co się dzieje?-miał zamknięte oczy i cały drżał. Kiedy wymówiłam to zdanie zadrżał jeszcze mocniej.
- Ktoś mnie śledził.. Chyba mnie znaleźli-odpowiedział drżącym głosem. Zaniepokoiłam się tą nutką strachu w jego tonie głosu..
-Kto?Kto Cię śledził Masonie?- zapytałam przyciszonym lekko spiętym głosem..
Mason zamknął z powrotem oczy. Jego usta się poruszały, ale żaden dźwięk się z nich nie wydobywał.
Po pewnym czasie w końcu dostałam odpowiedź.
-Śledziło mnie całe piekło...

Komentarze

  1. werson24 czerwca 2017 02:23

    Coooo??? O co chodzi, daj mi następny plisss🙂 SUPER tylko znów krótko. Czekam na nn i życzę weny.

    OdpowiedzUsuń
  2. Ola24 czerwca 2017 08:09

    Wow.....zabrakło mi słów. Nie wiem co napisać. Super rozdział. Czekam na następny i życzę weny.

    OdpowiedzUsuń
  3. Karinga24 czerwca 2017 17:58

    Mason! Skarbie! Kto coś chce od mojego męża?! Dawać mi go tu, a mu gofi z tyłka powyrywam. Kochanie. Wcoś ty się znowu wpakował? Jakie piekło? Ni Rose! Nie stój tak. Pomóż mu. Czekam na następny i życzę weny💖💖💖💖

    OdpowiedzUsuń
  4. RozaDhampir2 sierpnia 2017 15:56

    Piekło? 😧

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 12

* Oczami Rose Szliśmy z Lissą do szkoły. Nagle zaatakowały nas strzygi. Szliśmy akurat przez tunel. Było ich z pięciu. Nakazałam w myślach Lissie uciekać co chyba zrobiła, a ja zaatakowałam wszystkich pięciu. Były to świeżo przemienione strzygi, więc dwie z niech zabiłam w łatwy sposób. Pozostałe trzy były osobnikami bardzo trudnymi. Coraz bardziej brakowało mi sił, ale nie mogłam dopuścić by dostały Lissę w swoje ochydne łapy. Traciłam kontrolę i w pewnej chwili poczułam kły na skórze. Z początku mi się podobalo nawet bardzo nawet nie miałam siły odepchnąć  strzygę od siebie. Czułam, że umieram. Miałam otwarte oczy i kiedy miałam już odpływać zauważyłam, że dwie strzygi pochylają się nad Lissą. -Nie!- krzyknęłam i pochłonęła mnie ciemność. Kiedy się obudziłam czułam się nadnaturalne szybka. Podbiegłam do lustra i zauważyłam, że jestem piękna. Miałam idealną cerę i iście białą karnację, która dodawała mi wdzięku.  Na sąsiednim łóżku budziła się Lissa. Pamiętałam ją. Też m...
Czytaj więcej

Rozdział 5

- Co Ty Mason opowiadasz?- zdziwiłam się mocno. Ale w jego oczach dostrzegłam panikę.  Popatrzyliśmy z Dymitrem na siebie. -Od dzisiaj mieszkasz z nami.- powiedział stanowczo Dymitr, a ja uśmiechnęłam się do niego z wdzięcznością. -Potem pójdę do czarownika, by spróbował sprawdzić dlaczego Cię ściga całe zło. Oczywiście pójdziemy wszyscy, ale ja umówię nas na wizytę. Wziął gazetę, która miała wszystkie oferty i razem z moją pomocą udało nam się namówić Masona na to by z nami zamieszkał.  Kiedy wróciliśmy do domu zamówiłam pizzę z podwójnym serem i z pieczarkami. Nie chciało mi się gotować. W tym samym czasie Dymitr przeglądał całą gazetę, siedział w swoim czerwonym fotelu obok kominka i czasami odbywał śmieszne rozmowy. W końcu, kiedy dotarł do ostatniej kartki znalazł to co szukał. Treść mówiła prosto i jasno: Jeśli potrzebujesz pomocy, czy wróżenia z kart-zadzwoń do mnie. Jeśli ściga Cię całe piekło to nie wahaj się. Umów się na spotkanie z Wielkim Czarownikiem Brooklyn...
Czytaj więcej

Rozdział 3

Po skończonym przygotowaniu obiadu drzwi frontowe się otworzyły, a przeznie przeszedł Dymitr i o dziwo za nim był Mason. Wiedziałam, że Dymitr jest zawsze opanowany i, że nie zrobi krzywdy Masonowi. Na szczęście się nie pomyliłam. Podałam chłopakom placki. Kiedy zjedli. Dymitr wyjaśnił mi, że wszystko sobie z Masonem wytłumaczył. Zaprosiłam Masona również na kolację. Ja nie potrzebowałam wyjaśnień dlaczego on żył. Po prostu cieszyłam się, że do mnie wrócił. Rozmawialiśmy na neutralne tematy. Kiedy było już ciemno Mason poszedł do swojego hotelu, a ja wyszłam na balkon. Była taka piękna i ciepła noc. Księżyc był w pełni na czarnym tle nieba. Było tak pięknie. Ja byłam z moim Dymitrem. Mój Mason żyje, nie ważne jakim wampirem jest, ale żyje. Może teraz wszystko będzie szło po naszej myśli? Może już nie będziemy mieli problemów? Zaplątana w swojch myślach nawet nie zauważyłam, kiedy Dymitr usiadł obok mnie i objął mnie ramieniem. -Roza..- zwrócił moją uwagę całkowicie na jego osobę ...
Czytaj więcej